X
تبلیغات
بسیج میعادگاه کبوتران عاشق
جمع اوری نکات اموزنده ازکتاب خدا واحادیث وعقل



بی تو      هوای زمونه سرد         

 

باغ ارزوها زرد     دلا پرغصه ودرد          ( پردرد)2

با تو      چراغ شبم مهتابه      دلا میون سردابه        روزی همه می نابه      (می نابه)2

 

اقا بیا که روزوشبم تار(2)         ببین فلک روی سرم اوار(2)

بیا ابا صالح یا مهدی    بیا ابا صالح یا مهدی    بیا ابا صالح یا مهدی    ادرکنی

 

بیا ابا صالح یا مهدی    بیا ابا صالح یا مهدی    بیا ابا صالح یا مهدی     ادرکنی

 

بی تو      هوای زمونه سرد         

 

باغ ارزوها زرد     دلا پرغصه ودرد          ( پردرد)2

با تو      چراغ شبم مهتابه      دلامیون سردابه        روزی همه می نابه      (می نابه)2

 

اقا بیا که روزوشبم تار(2)         ببین فلک روی سرم اوار(2)

بیا ابا صالح یا مهدی    بیا ابا صالح یا مهدی    بیا ابا صالح یا مهدی   ادرکنی

 

بیا ابا صالح یا مهدی    بیا ابا صالح یا مهدی    بیا ابا صالح یا مهدی     ادرکنی

 

 

امشب خرابه دل اباد

خداحاجتامون وداده

دل عاشقان همه شاد    ( دلا شاد)2

 

امشب بساط دیونگی جور

پیاله هامست حضور

شب ظهور نور نور   (شب نور)2

شکفته گل به گلشن نرگس (2)      نگاش کنید رو دامن نرگس(2)

بباده عشق تومستم     همیشه من پای تو هستم     بگیرعزیز زهرادستم        یا مهدی 

 

  بیا ابا صالح یا مهدی    بیا ابا صالح یا مهدی    بیا ابا صالح یا مهدی   ادرکنی

 

بیا ابا صالح یا مهدی    بیا ابا صالح یا مهدی    بیا ابا صالح یا مهدی     ادرکنی

 

یه روز می ای باعلم جا الحق     بپا میشه عدالت مطلق

 

یه روز می ای باعلم یاابا الفضل        یه روز می ای باکرم یاابا الفضل

 

 

بیا صفای قلب وروحم       به موج غربت تنها نوحم     برس به داد دل مجروحم       یا مهدی

 

  بیا ابا صالح یا مهدی    بیا ابا صالح یا مهدی    بیا ابا صالح یا مهدی    ادرکنی

 

بیا ابا صالح یا مهدی    بیا ابا صالح یا مهدی    بیا ابا صالح یا مهدی     ادرکنی

سرود امام رضا علیه السلام دوست دارم نگات کنم تو هم منو نگاه کنی من تو رو نگاه کنم تو هم منو صدا کنی قربون چشات برم از راه دوری اومدم جای دوری نمی ره اگه به من نگاه کنی دل من زندونیه تویی که تنها می تونی قفس وا کنی و پرنده رو رها کنی می شه کنج حرمت گوشه قلب من باشه می شه قلب منو مثل گنبدت طلا کنی

+ نوشته شده در  چهارشنبه هفتم مرداد 1388ساعت 22:15  توسط هادی باباجانی  |  نظر بدهید

اگران ماه نمونه   رخ خود رابنمونه   همه بتهای جهان را         { سرجاشون می نشونه}(3)

یگانه تمثال علی       یااباصالح

منتقم ال علی           یااباصالح

امید امال علی         یااباصالح                 یاابن الزهرا  یاابن الزهرا   یاابن الزهرا   یاابن الزهرا

 

اگران ماه نمونه   رخ خود رابنمونه   همه بتهای جهان را         { سرجاشون می نشونه}(3)

دوای درد دل ما      یاابن الزهرا

حاصل دین انبیا      یاابن الزهرا

حاصل دین انبیا      یاابن الزهرا

{توامید زهرایی  جانشین مولایی            توامید زهرایی  جانشین مولایی}(2)

 

اگران ماه نمونه   رخ خود رابنمونه   همه بتهای جهان را         { سرجاشون می نشونه}(3)

 

یگانه تمثال علی       یااباصالح

منتقم ال علی           یااباصالح

امید امال علی         یااباصالح                 یاابن الزهرا  یاابن الزهرا   یاابن الزهرا   یاابن الزهرا

 

 

تویی ان ایت سرمد    تویی ان وارث احمد                      که بود روزظهورت    { فرج ال محمد}(3)

درخت خلقت ثمری      یااباصالح                    

به ظلمت شب سحری    یااباصالح                

 منجی خیل یشری         یااباصالح                     یاابن الزهرا  یاابن الزهرا   یاابن الزهرا   یاابن الزهرا

 

اگران ماه نمونه   رخ خود رابنمونه   همه بتهای جهان را         { سرجاشون می نشونه}(3)

 

دلبر و دلدار منی     یااباصالح

تو بهترین یار منی   یااباصالح

همیشه غمخوارمنی   یااباصالح

{توامید زهرایی  جانشین مولایی            توامید زهرایی  جانشین مولایی}(2)

 

دلبرودلدارمنی     یااباصالح

توبهترین یارمنی    یااباصالح

همیشه غمخوارمنی    یااباصالح

دوای درددل ما    یاابن الزهرا       حاصل دین انبیا     یاابن الزهرا

{توامید زهرایی  جانشین مولایی            توامید زهرایی  جانشین مولایی}(2)

اگران ماه نمونه   رخ خود رابنمونه   همه بتهای جهان را         { سرجاشون می نشونه}(3)

کربلا دیده براهت    انبیا مست نگاهت    جلوه گرازپس پرده     {کی شودان رخ ماهت}(2)

 

اگران ماه نمونه   رخ خود رابنمونه   همه بتهای جهان را         { سرجاشون می نشونه}(3)

برهمگان سرامدی    یااباصالح

اینه دار احمدی       یااباصالح

حقیقت محمدی      یااباصالح           یاابن الزهرا  یاابن الزهرا   یاابن الزهرا   یاابن الزهرا

تجلی پیمبری        یابن الزهرا

توذوالفقارحیدری   یابن الزهرا

دست منو دامانت  جان من بقربانت      یابن الزهرا یابن الزهرا یابن الزهرا یابن الزهرا

اگران ماه نمونه   رخ خود رابنمونه   همه بتهای جهان را         { سرجاشون می نشونه}(3)

دوای درد دل ما      یاابن الزهرا

حاصل دین انبیا      یاابن الزهرا

حاصل دین انبیا      یاابن الزهرا

{توامید زهرایی  جانشین مولایی            توامید زهرایی  جانشین مولایی}(2)

هر کس که در دل برای سرنوشت خود، سرنوشت این ملت و آینده ایران اسلامی ارزش قائل است آن کسی که برای استقلال و هویت ملت خود ارزشی قائل است، آن کسی که از تسلط قدرتهای بیگانه بیزار است، آن کسی که برایش آینده این کشور و این ملت و آینده دنیای اسلام یک هدف بزرگ محسوب می شود، آن کسی که از رنج های ملت فلسطین دلش خون است ... آن کسی که مایل است بیش از یک میلیارد مسلمان دنیا قدرت عجیبی را تشکیل بدهند که بشریت را به سمت کمال هدایت کنند و خودشان در قله کمال قرار بگیرند، آن کسی که این احساسات و این درکها را دارد و حاضر است در این راه قدمی بردارد او بسیجی است.
مجموعه‏ى انسان‏هايى كه نيروى خودشان را به ميدان مى‏آورند تا در جهاد عمومى كشور و ملت‏شان، در جهت رسيدن به قله‏ها، فعال باشند و با آنها همكارى كنند و در كارشان سهيم باشند؛ اين، معناى بسيج است. آن مادرى كه با عشق به فرزند خود - كه عشق مادران به فرزندان‏شان، چيزى شبيه افسانه‏هاست؛ افسانه‏يى كه هر روز در زندگى ما، هزاران و هزاران بار واقعيت و تجسم پيدا مى‏كند - با طوع و رغبت، او را راهى جبهه‏ى دفاع مى‏كند و بعد كه جنازه‏ى فرزند شهيدش را تحويل مى‏گيرد، به جاى اظهار پشيمانى، به جاى اظهار گله، اظهار سرافرازى و افتخار مى‏كند، مظهر يك بسيجى كامل است. آن خانواده‏هايى كه در دوران سخت اين كشور، در همه‏ى مشكلاتى كه بر سر راه اين ملت وجود داشت، خود را سهيم دانستند؛ با زبان‏شان، با پول‏شان، با كارِ دستى‏شان، با حضورشان، همان كارى را كه مى‏توانستند انجام بدهند، آن را به ميدان آوردند، اينها بسيجى‏اند. يك سياستمدار بسيجى، يك نظامى بسيجى، يك دانشجوى بسيجى، يك روحانى بسيجى، يك كشاورز بسيجى، يك كارگر بسيجى، يك محقق و دانشمند بسيجى، يك استاد بسيجى، از همه‏ى قشرها يك بسيجى، آن كسى است كه مقدورات و امكان خود را در راه هدف‏هاى عظيم اين ملت به ميدان مى‏آورد؛ خود را سهيم مى‏كند؛ خود را مسؤول مى‏داند
+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و سوم خرداد 1386ساعت 7:42  توسط هادی باباجانی  |  نظر بدهید


+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و یکم آذر 1391ساعت 9:13  توسط هادی باباجانی  | 
www.sharemation.com/shahidan/ETC/kabutar.jpg
+ نوشته شده در  جمعه نهم آذر 1386ساعت 11:55  توسط هادی باباجانی  | 
هر کس که در دل برای سرنوشت خود، سرنوشت این ملت و آینده ایران اسلامی ارزش قائل است آن کسی که برای استقلال و هویت ملت خود ارزشی قائل است، آن کسی که از تسلط قدرتهای بیگانه بیزار است، آن کسی که برایش آینده این کشور و این ملت و آینده دنیای اسلام یک هدف بزرگ محسوب می شود، آن کسی که از رنج های ملت فلسطین دلش خون است ... آن کسی که مایل است بیش از یک میلیارد مسلمان دنیا قدرت عجیبی را تشکیل بدهند که بشریت را به سمت کمال هدایت کنند و خودشان در قله کمال قرار بگیرند، آن کسی که این احساسات و این درکها را دارد و حاضر است در این راه قدمی بردارد او بسیجی است.
مجموعه‏ى انسان‏هايى كه نيروى خودشان را به ميدان مى‏آورند تا در جهاد عمومى كشور و ملت‏شان، در جهت رسيدن به قله‏ها، فعال باشند و با آنها همكارى كنند و در كارشان سهيم باشند؛ اين، معناى بسيج است. آن مادرى كه با عشق به فرزند خود - كه عشق مادران به فرزندان‏شان، چيزى شبيه افسانه‏هاست؛ افسانه‏يى كه هر روز در زندگى ما، هزاران و هزاران بار واقعيت و تجسم پيدا مى‏كند - با طوع و رغبت، او را راهى جبهه‏ى دفاع مى‏كند و بعد كه جنازه‏ى فرزند شهيدش را تحويل مى‏گيرد، به جاى اظهار پشيمانى، به جاى اظهار گله، اظهار سرافرازى و افتخار مى‏كند، مظهر يك بسيجى كامل است. آن خانواده‏هايى كه در دوران سخت اين كشور، در همه‏ى مشكلاتى كه بر سر راه اين ملت وجود داشت، خود را سهيم دانستند؛ با زبان‏شان، با پول‏شان، با كارِ دستى‏شان، با حضورشان، همان كارى را كه مى‏توانستند انجام بدهند، آن را به ميدان آوردند، اينها بسيجى‏اند. يك سياستمدار بسيجى، يك نظامى بسيجى، يك دانشجوى بسيجى، يك روحانى بسيجى، يك كشاورز بسيجى، يك كارگر بسيجى، يك محقق و دانشمند بسيجى، يك استاد بسيجى، از همه‏ى قشرها يك بسيجى، آن كسى است كه مقدورات و امكان خود را در راه هدف‏هاى عظيم اين ملت به ميدان مى‏آورد؛ خود را سهيم مى‏كند؛ خود را مسؤول مى‏داند
+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و سوم خرداد 1386ساعت 7:42  توسط هادی باباجانی  | 
سلام بر همه
+ نوشته شده در  جمعه یازدهم خرداد 1386ساعت 12:22  توسط هادی باباجانی  | 
http://www.babolnet.com/images/mazandaran/galoogah-01.jpg

+ نوشته شده در  چهارشنبه نهم خرداد 1386ساعت 10:26  توسط هادی باباجانی  | 


خدایا !
...... به من زیستنی عطا کن که در لحظه مرگ بر بی ثمری لحظه هایی که برای زیستن گذشت است ، حسرت نخورم .
...... و مردنی عطا کن که به بیهودگیش سوگوار نباشم .
خدایا !
...... تو چگونه زیستن را به من بیاموز
.
...... چگونه مردن را خود خواهم آموخت .


+ نوشته شده در  دوشنبه دهم اردیبهشت 1386ساعت 20:12  توسط هادی باباجانی  | 
 

+ نوشته شده در  جمعه سیزدهم بهمن 1385ساعت 20:7  توسط هادی باباجانی  | 
 

+ نوشته شده در  جمعه سیزدهم بهمن 1385ساعت 20:6  توسط هادی باباجانی  | 
عالم بزرگوار ميرزا جواد آقا ملکي تبريزي(رحمه الله)
فهرست مطالب این صفحه ...

درخشش ستاره اي پرنور پرورش روح راضيم به رضاي الهي
در خلوتگه عشق توقف در منزلگاه ابدي فرزند جاذبه کلام هاي عارف بزرگ
در محضر محبوب تاليفات ايشان طريق معرفت



درخشش ستاره ي پرنور

يةالله حاج ميرزا مجتهد ملکي تبريزي ساکن قم و متوفي1343قمري ليلة 11 ذي حجة الحرام.
شخص او در ميان زمره ي از فقهي معاصر خود در طبقه اقدام علمي رباني محسوب مي شود. يشان و نظير يشان در قبة العلم قم اخيراً و حوزه نجف اشرف قديماً از نظر تقوي و عظمت مقام علمي، مقام بسيار درخشنده و بي نظيري داشتند.
در عتبات عاليات و حوزه علمي نجف که قبله گاه علوم اهل بيت(ع) بوده و هست زمره يشان چند تن از علمي اخلاق و مربيان بزرگ بودند که مورد احترام و تصديق همگان بودند.
شخصاً بسيار مفخم و مجلل بود و حوزه موعظه شان را هاله ي از نور فرا مي گرفت که مستمعين را از خود بي خود مي کرد.
کساني که با حوزه علميه نجف و سامرا سابقه دارند از نام گرامي ين بزرگواران گوششان پر است، زيرا يشان ستارگان علم و فقه و تقوا بودند.




پرورش روح

آن جناب از خانواده اعيان و تجار تبريز بوده، والد ماجدش مرحوم حاج ميرزا فشيع در اوائل عمر، عامل مضاربه ناصر الدين شاه بود و يکي از مشمولين بزرگ زمان خود به شمار مي آمد و درعاقبت به توفيق الهي موفق شد که خدمت مرحوم حاج ميرزا علينقي همداني در نتيجه تهذيب اخلاق و تزکيه نفس به مقتمات عاليه نائل شد و به عالم معني روي آورد و خلاصه آنکه زميني آسماني شد.
مرحوم مدرس در(ريحانه) مي گويد: حاج ميرزا جواد از اکابر علمي اخلاقي و عرفاني تبريز عصر حاضر مي باشد که به جهت انتساب به خانواده ملک التجار تبريزي به ملکي معروف است.
حاج ميرزا جواد پس از تحصيل مقدمات در محل تولد خود تبريز، به عراق مهاجرت کرد و در نجف اشرف در جوار وليت مطلقه حضرت آدم اولياء الله حضرت وصي امام علي(ع) رحل اقامت افکند و در محضر اعلام دين به کسب معارف حقه الهيه پرداخت تا در طبقه عليي دراست فقه و اصول در محضر شريف فقيه بزرگ شيخ آقا رضي همداني و ديگر فقهي عظام، به مرتبه اجتهاد نائل آمد و صاحب نظر شد و گاهي فتامي فقهي به نظر خويش را در کتابهي خود عنوان مي کند، علاوه ينکه تاليفات فقهي مستقل دارد.




راضيم به رضاي الهي

ميرزا جواد آقا پسري داشتند که شمع فروزان شبستان خانه بود در روز عيد غدير که ايشان در منزل جلوس کرده و قشرهاي مختلف به زيارتشان مي آمده اند، خادمه منزل به کنار حوض خانه مي آيد و ناگاه چشمش به پيکر بي جان پسر که بر روي آب بوده مي افتد، بي اختيار فرياد مي زند، اهل خانه که از اندرون به صداي خادمه بيرون مي آيند و با منظره دلخراش اين چنين مواجه مي شوند بي اختيار همه فرياد مي کشند.
مرحوم ملکي متوجه مي شوند که صداي شيون خانه را پر کرده. از اتاق بيرون مي آيد، ميبيند که جنازه پسرش در کنار حوض گذاشته شده است رو به زنها مي کرده و خطاب مي کند: ساکت! همگي سکوت مي کنند و همين سکوت ادامه مي يابد تا آنکه مرحوم ملکي از همه ميهمانان پذيرايي مي کند. و طبق معمول سنواتي، عده اي از آنان ناهار را در منزل ايشان صرف ميکنند و پس از پايان غذا که عازم رفتن مي شوند مرحوم ملکي به چند نفر از خواص ميهمانان مي فرمايد که شما اندکي تامل کنيد که با شما مرا کاري است و چون بقيه ميهمانان بيرون مي روند واقعه را براي آنان بازگو مي کند و از آنان براي مراسم تدفين فرزند از دست رفته کمک مي گيرد.
اين داستان گذشته از آنکه حاکي از اعلاء درجه مقام رضا و تسليم آن بزرگوار است نشان گر قدرت روحي و نيروي تصرف در نفوس ديگران نيز هست.




در خلوتگه عشق

از مرحوم حجة السلام سيد محمود يزدي که در بيروني مرحوم ملکي مي نشست نقل شد که گفته بود: شبها که شان براي تهجد بر مي خاست مدتي در رختخواب ضمن اجراي دستوراتي و آدابي هنگام برخاستن از خواب از قبيل: سجده و دعا، گريه مي کرد پس به صحن منزل مي آمد و به طرف آسمان نگاه مي کرد و آيات(اِنّ في سماوات و الارض...) سوره آل عمران، آيات 190و 191 را مي خواند و سر به ديوار مي گذاشت و مدتي گريه مي کرد و پس از وضو ساختن چون به مصلايش مي رسيد مشغول تهجد مي شد که ديگر حالش خيلي منقلب مي شد، او گريه هاي طولاني در نمازها و مخصوصاً درقنوت ها داشت تا آنجا که بعضي ايشان را جزء بکائين عصر به شمار آورده اند.




توقف در منزلگاه ابدي فرزند

حاج آقا شالچي فرمودند: روزي همراه استادم مرحوم ميرزا جواد آقا ملکي قد مي زديم که ايشان در جايي نشستند و مشغول خواندن چيزي شدند و احساس کرديم ايشان مشغول فاتحه خواني هستند و در عين حال قبري را هم نيافتيم. از ايشان سوال کرديم آيا قبر بزرگي در اينجاست که مشخص نيست و ما نمي دانيم؟
ايشان با لبخندي گذشتند ما فهميديم که مايل به جواب گفتن نيستند پس ازاين ماجرا هفته بعد فرزند ايشان فوت کرد و درهمان جا دفن گرديد و معلوم شد که مرحوم ملکي خبر اين حادثه را از قبل مي دانستند.




جاذبه کلام هاي عارف بزرگ

دانشمند خطيب و محترم نامي،استاد فاطمي نيا تبريزي در کنگره بانو اصفهاني فرمودند: در مورد جمال السالکين آية الله آقا ميرزا جواد آقا تبريزي مي نويسند که وقتي در مجلس مي نشست مي فرمود: اي مردم! يکي از نامهاي خداوند غفار است، همين را که مي گفت چند نفرغش مي کردند و آنان را از مجلس بيرون مي بردند.
آية الله شيخ علي پناه اشتهاردي هم مي فرمودند: ميرزا جواد آقا تبريزي در مدرسه فيضيه درس اخلاق داشت و آنچنين تاثير آتشين بر دلها مي گذاشت که در درسش از اثر صحبت ايشان غش مي کردند و بي هوش مي شدندو روزس به ميرزا جواد آقا عرض کردند که تاثير سخنان شما چنان است که يکي از تجار در اين جلسه حضور داشتند و بي هوش روي زمين افتاده است.




در محضر محبوب

حکايت کرد براي ماح جناب حجة السلام سيد جعفر شاهرودي که از علماي حاضر تهران است دو مکاشفه را که مفصل است:
فرمود: شبي در شاهرود خواب ديدم که در صحرائي حضرت صاحب الامر(عج) با جماعتي تشريف دارند و گويا به نماز جماعت ايستاده اند جلو رفتم تا جمالش را زيارت و دستش را بوسه دهم چون نزديک شدم شيخ بزرگواري را ديدم که متصل به آن حضرت ايستاده و آثار جمال و وقار و بزرگواري از سيمايش پيداست.
چون بيدار شدم دراطراف شيخ فکر کردم که کيست تا اين حد نزديک به مولاي ما امام زمان(عج) است؟ از پي او به مشهد رفتم نيافتم. در تهران آمدم نديدم.
به قم مشرف شدم او را در حجره اي از حجرات مدرسه فيضيه مشغول تدريس ديدم، پرسيدم کيست؟ گفتند: عالم رباني، آقاي حاج ميرزا جواد آقا تبريزي است. خدمتش مشرف شدم، تفقد زيادي کردند و فرمودند کي آمدي؟ گويا مرا ديده و شناخته و از قضيه آگاهند.
پس ملازمتش را اختيار نمودم و چنان يافتم او را که ديده بودم و مي خواستم. تا اينکه شبي نزديک سحر در بين خواب و بيداري ديدم درهاي آسمان به روي من گشوده و حجابها مرتفع گشته؛ تا زير عرش عظيم الهي را مي بينم. پس مرحوم استد حاج ميرزا جواد را ديدم که ايشان ايستاده و دست به قنوت گرفته و مشغول تضرع و مناجات است. به او مي نگرسيتم و تعجب ازمقام او مينمودم که صداي کوبيدن در خانه را شنيده و متنبه گشته و برخاستم. در خانه رفتم، يکي از ملازمان او را ديدم که گفت:
بيا منزل آقا، گفتم چه خبر است؟ گفت: سرت سلامت، خدا صبرت دهد،آقا از دنيا رفت.
قبرش درشيخان نزديک قبر ميرزا ابوالقاسم قمي صاحب قوانين است و ماده تاريخ آن بر لوح قبرش به عربي: (رفع العلم و ذهب الحلم) و در قصيده اي به فارسي در مرثيه ايشان گفته شده اين بيت است:
از جهان رفت و از ملت پناه




تاليفات ايشان

مرحوم ميرزا جواد آقا ملکي علاوه بر تربيت نفوس مستعده در زمان حيات پر برکت خود آثار ارزنده و گران سنگي به جي گذاشته است از جمله:
1- اسرا الصلاة- به زبان عربي که به فارسي هم ترجمه شده است.
2- المراقبات يا اعمال السنة- عربي که به فارسي هم ترجمه شده است.
3- رساله لقاء الله- عربي که به فارسي هم ترجمه شده است.
4- کتابي در فقه-هنوز چاپ نشده است.
5-رساله ي در باب حج
6-حاشيه فارسي بر غية القصوي ترجمه عروة الوثقي




طريق معرفت

و اما درانتها دستور العملي را که سالک رباني حاج ميرزا آقا ملکي تبريزي به جناب آية الله حاج شيخ محمد حسين کمپاني(رضوان الله) ارسال داشته عرضه ميداريم:


بسم الله الرحمن الرحيم
فدايت شووم...
در باب اعراض از جهد و جد و سميات و عزم وصول به واقعيات که مرقوم شده و ازاين مفلس استعلام مقدمه موصوله فرموده ايد.
بي رسميت، بنده حقيقت آنچه که براي سيرايت عوالم ياد گرفته و بعضي نتايجش را مفصلاً درخدمت شريف ابتدا خود صحبت کرده ام و از کثرت شوق آنکه با رفقا در همه عوالم همرنگ شوم.
آنچه از لوازم اين سير مي دانستم بي مضايغه عرضه داشتم حالا هم اجمال آن را به طريقه اي که ياد گرفته ام مجدداً اظهار مي کنم:
طريق مطلوب را براي راه معرفت نفس گفتند: چون نفس انساني تا از عالم مثال خود نگذشته به عالم عقل نخواهيد رسيد و تا به عالم عقلي نرسيده حقيقت معرفت حاصل نبوده و به مطلوب نخواهد رسيد لذا به جهت اتمام اين مقصود مرحوم مغفور(ره) مي فرمودند که:
بايد انسان يک مقدار زياده بر معمول تقليل غذا و استراحت بکند تا جنبه حيوانيت کمتر و روحانيت قوت بگيرد و ميزان آنرا مهم چنين فرمود:
که انسان اولاً روز و شب زياده از دو مرتبه غذا نخورد حتي تنقل مابين الغذائين نکند.
ثانياً هر وقت غذا مي خورد بايد مثلاً يک ساعت بعد از گرسنگي بخورد و آن قدر بخورد که تمام سير نشود(اين درکم غذا)
و اما کيفش، بايد غير از آداب معروفه، گوشت زياد نخورد به اين معني که شب و روز هر دو نخورد و در هرهفته دو سه دفعه هر دو را يعني هم روز و هم شب را ترک کند و يکي هم اگر بتواند للتکليف نخورد و لامحالة آجيل خور نباشد اگر احياناً وقتي نفسش زياد مطالبه آجيل کرد استخاره کند و اگر بتواند روزه هاي 3 روز هر ماه را ترک نکند.
و اما تقليل خواب مي فرمودند: شبانه روز 6 ساعت بخوابد و البته در حفظ لسان مجانبت اهل غفلت اهتمام زياد نمايد. اينها در تقليل حيوانيت کفايت مي کند.
و اما تقويت روحانيت: اولاً بايد دائماً هم و حزن قلبي به جهت عدم وصول به مطلوب داشته باشد.
ثانياً تا مي تواند ذکر و فکر را ترک نکند که اين دو جناح سير آسمان معرفت است.
در ذکر، عمده سفارش اذکار صبح و شام، اهّم آنکه در اخبار وارد شده و اهّم تعقيبات صلوات و عمده تر ذکر وقت خواب که در اخبار ماثور است لاسيما متهراً در حال ذکر به خواب رود.
و شب خيزي مي فرمودند: زمستان ها 3 ساعت، تابستان ها يک ساعت و نيم مي فرمودند که در سجده ذکر يونسيه يعني در مداومت آن شبانه روزي ترک نشود هر چه زيادتر توانست کردن اثرش زيادتر.
اقل اقل آن 400 مرتبه است. خيلي اثرها ديدم.
يکي هم قرآن خوانده مي شود به قصد هديه به حضرت رسول(عج) خوانده شود.
و اما فکر براي مبتدي فرمودند: در مرگ فکر کن تا آن وقتي که از حالش مي فهميدند که از مداومت اين مراتب گيج شده في الجمله استعدادي پيدا کرده، آن وقت به عالم خيالش ملتفت مي کردند يا آنکه خود ملتفت مي شد چند روزي همه روز و شب فکر در اين ميکند که بفهمد هر چه خيال مي کند خودش است و از خودش خارج نيست اگر اين را ملکه مي کرد خودش را در عالم مثال مي ديد يعني حقيقت عالم مثالش را مي فهميد و اين عالم را ملکه مي کرد.
آن وقت مي فرمودند که بايد کر را تغيير داد و همه صورت ها و موهومات را محو کرد و فکر درعدم کرد و اگر انسان اين را ملکه نمايدلابد تجلي سلطان معرفت خواهد شد.
يعني تجلي حقيقت خود را به نورانيت و بي صورت و حد با کمال بها فائز آيد و اگر در حال جذبه ببيند بهتر است بعد از آنکه راه ترقي عوالم عاليه را پيدا کرد هر قدر سير بکند اثرش را حاضر خواهد يافت. حد تکميل يک عالم مثال که بعد از آن وقت محو صورت است، آن است که يا بايد خود به خود ملتفت شده و عيناً حقيقت مطلب را ببيند يا آن قدر فکر بکند که از علميت گذشته عيان شود آن وقت، وقت محو موهومات کرده در عدم فکر بکند تا اينکه از طرف حقيقت خودش تجلي بکند.
قطعه اي از نامه مرحوم حاج ميرزا جواد آقا ملکي تبريزي
به مرحوم حاج محمد حسين کمپاني


 
+ نوشته شده در  جمعه سی و یکم شهریور 1385ساعت 4:20  توسط هادی باباجانی  | 

عالم بزرگوار سّيد عبد الکريم کشميري

 
عالم بزرگوار سّيد عبد الکريم کشميري(رحمه الله)
فهرست مطالب این صفحه ...

طلوعي ديگر تحصيلات علمي باغباني و پرورش گلها
سير معنوي و اساتيد عرفان مکاشفات نکته هاي عرفاني
غروب خورشيدي ديگر



طلوعي ديگر

جناب سيد العارفين يت الله کشميري در تاريخ1343ه.ق در يک خانواده کاملا روحاني و سيادت در نجف اشرف چسم به جهان گشود، تز طرف پدر و جد بزرگوارش اسوبه علم و عرفان ية الله سيد حسن کشميري و از طرف مادر به فقيه متحجر ية الله سيد محمد کاظم يزدي صاحب کتاب عروة الوثقي منتسب بود.
و والد استاد سيد محمد علي کشميري بود که در کربلا به دنيا آمد و پس از مراحل تحصيل، داماد ية الله سيد محمد کاظم يزدي شد و به زهد و تعبد و روحانيت معروف بودند.
استاد فرمودند: شبي در خواب ديدم تسبيح به دست من است و پاره شد تعبير آن را پرسيدم گفتند: بزرگ قوم شما از دنيا مي رود و بين اقوام فاصله مي افتد و سيد حسن کشميري جد پدري استاد بود و استاد در مورد يشان مي فرمودند: جد ما خيلي وجيه المنظر و زيبا روي بودند تا جيي که شيخ عبدالکريم حائري وقتي در درسش شرکت مي کرد ميگفت: نمي دانم به درسش توجه کنم يا تماشي جمالش را بنميم.
مادر استاد زني پاکدامن و مومنه بود صبيه ية الله سيد محمد کاظم يزدي بود وحضرت استاد در مورد شجره سيادت خود مي فرمودند: ريشه سيادت ما به حضرت موسي مبرقع فرزند بلا فصل امام جواد(ع) ميرسد که در قم مدفون است. ما اصلا قمي هستيم لکن اجداد پيشين ما به هند رفتند که يکي از آنان بسيار ممتاز و فرزانه بود به نام آقا سيد حسين قمي کشميري که الان قبرش در کشمير هند است و بري او نذر مي کنند و قبرش را زيارت مي کنند.




تحصيلات علمي

يشان دوران کودکي را در دامان پر محبت مادر و پدر سپري کردند و مطابق کشش دروني و سيره خانوادگي تحصيلات مقدماتي حوزوي در ابتدي سنين خردسالي آغاز شد. ابتدا والدش دروس مقدمات فارسي و عربي را بدو آموخت پس متون متوسط و عالي سطح را از اساتيد مبرزحوزه نجف همچون حضرات يات شيخ مجتبي لنکراني و شيخ راضي تبريزي (مکاسب)، شيخ محمد تقي بهجت مومني(رسائل) شيخ محمد حسين تهراني از افاضل تلامزه آخوند خراساني(کفية الاصول) حاج فيض خراساني(منظومه سبزواري) شيخ صدرا باد کوبي(متون فلسفي) و شيخ عبدالحسين رشتي(اسفار) فرا گرفت.
در اوان جواني در دروس عالي خارج فقه و اصول اساطين حوزه کهن نجف همچون يات عظام سيد ابوالقاسم خويي، سيد عبدالاعلي سبزواري، شيخ علي محمد بروجردي و ميرزا حسن بروجردي حاضر شد و با جديت و تلاش شگرف به تحصيل علوم ومعارف اسلامي همت گمارد و در اندک زماني اجازه اجتهاد از ية الله خويي دريافت نمود.
حجة السلام مروي نقل کرد: ية الله خويي به آقي کشميري فرموده بود:
(حُرّم عليکَ التقليد)
همزمان با تحصيل علوم ظاهري در فراگيري علوم غريبه نبز شائق بود و در فرصت ها و اوقات مقتضي بسياري از رشته هي علوم غريبه چون: جفر، علم اعداد، تکسير، حروف، زبر، منبيات و مربعات و اسما الله را از افراد متعدد فرا گرفت و تبحر خاصي در آنها پيدا کرد.




باغبانی و پرورش گلها

همزمان با تحصیل، در تدریس علوم مرسوم حوزوی نیز مهارت به سزایی داشت چنانکه دروس تدریسی در متون فقهی، اصولی و فلسفی به یازده مورد در روز می رسید. در تدریس کفایة الاصول و فهم و هضم دقایق و ضرایف علمی این کتاب تبحر ویژه ای داشت چنانکه یکی از استوانه های علمی گفته بود: (مطلب عمیق و پیچیده کفایه در گوشت و پوست و خون آقای کشمیری نفوذ کرده و با آنها عجین شده است)
تاثیر معنویت و نورانیت باطنی وی نیز در دروس ظاهری معروف بود چنانکه در میان شاگردان و دوستداران وی مشهور بود که در محضر ایشان نباید به صورت جُنُب ظاهر شد چرا که ایشان آگاه می شوند. انتسابش از دو جهت به دو مرجع بزرگوار و معروف عصر، وی را بسیار محبوب و مقبول ساخته بود به طوری که مدتی از سال تابستان را در حرم حسینی در جایگاه جدش به اقامه جماعت می ایستاد، در ایام اعیاد نیز نمازهای با شکوهی اقامه می کرد. چنانکه در یکی از نمازهای عید فطر از شدت کثرت جمعیت و وسعت منطقه مصلی 30 نفر همزمان به تکبیر گویی نماز وی می پرداختند.
در مسائل معرفتی و سلوکی نیز همزمان با سیر مراتب عرفانب با اجازه اساتید خود به تربیت و راهنمایی بخی سالکان همت گمارد چنانکه مرحوم سید هاشم حداد برخی را به سراغ وی فرستاده و ایشان به آنها دستور ذکر می داد.
یکی از نزدیکان آیت الله کشمیری نقل می کرد: ایشان ایام تعطیلی حوزه به کربلا می رفتند و یکی از سالها ما شهریه مختصری گرفته در کربلا تقدیمشان کردیم ولی ایشان وقتی فهمید شهریه است چهره اش متغییر شد و فرمودند: شهریه را برگردانید جون ایام تعطیل است و ما درس و بحث نداریم! عرض کردیم: آقا! شما به تحقیق مشغولید و اشکالی ندارد از شهریه استفاده کنید. فرمودند: برگردانید من نمی توانم استفاده کنم.
در اوائل زمام داری صدام حسین، روزی از مرحوم کشمیری درباره وی سوال می شود وی می فرماید: (اِنه کلبٌ عقورٌ) یعنی او سگ گزنده است.
چند روز بعد یکی از نزدیکانش اطلاع می دهد که نام وی در لیست سیاه دستگیر شوندگان داخل شده و به زودی به سراغ وی خواهند آمد، بدین سبب ایشان تمام خانه و زندگی اش را رها ساخته و به همراه خانواده مخفیانه به ایران مهاجرت می کند ولی ازبخت بد در مرز ایران و عراق در پاسگاه بازرسی، تمام نوشته جات و دفاتر وی که مهمترین آنها دفتر(تقریرات درس اخلاق شیخ مرتضی طالقانی) بود ضبط می شود و ایشان با دست خالی وارد ایران شده و در شهر قم اقامت می کند، از آن سوی در نجف اشرف هم مزدوران بعثی منزل وی را غارت کرده و سپس ویران می سازند.
مرحوم کشمیری پس از ورود به قم شیوه انزوا و گوشه گیری را انتخاب کرد، طوری که در این مدت مدیدجز عده ای، کسی وی را نمی شناخت.
معظم له در ایران نیز مطابق روال پیشین خود به تربیت نفوس متعده پرداخته و در این مدت تعدادی از طلاب فاضل را در این راه راهنمایی نموده که به حمد الله از ذخایر معنوی حوزه علمیه به شمار می روند در عین حال درب منزل وی همیشه به روی عموم سالکان و طالبان حق باز بود و وی گاهی با بیان مطالب معنوی و بیشتر اوقات به ویژه اواخر با سکوت دائمی خود به ارشاد و راهنمایی پویندگان راه دوست می پرداخت.




سیر معنوی و اساتید عرفان

اگر چه در آن زمان جو عمومی حوزه نجف به شدت بر علیه مقوله عرفان و تهذیب نفس به معنای خاص خود ملتهب و حساس و بازار تکفیر و اتهام صوفی گری رایج بود چنانکه به مرحوم سید عبدالغفار مازندرانی و مرحوم آقای میرزا علی قاضی اتهام صوفی گری زده بودند با این حال مرحوم کشمیری به جهت کشش عمیق درونی و جاذبه باطنی و استعداد شایان از اوان خردسالی به این امر بسیار توجه داشت و به خاطر طهارت باطن و سیرت پاکیزه الهامات غیرعادی بسیاری بسیاری بدو روی می داد. چنانکه خود می فرمودند:
(یک بار با پدرم خواستیم سوار ماشینی شویم و به جایی برویم ولی من اصرار کردم که من بر این ماشین سوار نمی شوم هر چه پدرم می گفت: من قبول نمی کردم تا این که آن ماشین رفت و اندکی بعد خبر تصادف آن ماشین به ما رسید.)
حتی در ایامی که 7 یا 8 سال نداشت و در مدرسه(سید) (مدرسه جدش صاحب عروه) به بازی با هم سن و سالهای خود اشتغال داشت مورد توجه پیری روشن ضمیر و پاک دل به نام شیخ مرتضی طالقانی واقع شده بود طوری که روزی خطاب به وی فرمود: (آی پسرک! تو به درد بازی نمی خوری، تو کله ات پر از نور است)
مرحوم کشمیری درباره استادش آقای قاضی می فرمود: علاقه ایشان به من مثل علاقه پدر به فرزانه بود گاهی در منزلشان که روضه بود می رفتم و پس از رفتن همه می ماندم و موقع نماز پشت سرش نماز می خواندم، آقای قاضی مرد الهی و ملکوتی بود.
استاد دیگری که به تصریح خود حق بزرگی از لحاظ معنوی و عرفانی بر گردن ایشان داشت مرحوم آیت الله شیخ مرتضی طالقانی بود.
مرحوم کشمیری تقریرات دروس اخلاق شیخ مرتضی طالقانی را که حاصل سالها تدریس مسائل اخلاقی و معنوی بود به رشته تحریر درآورده بود که متاسفانه در جریان هجرتش به ایران در مرز عراق توسط مامورین بعثی مصادره گردید.
از دیگر استادان عرفانی وی مرحوم آقا سید هاشم حداد بود که خود از تلاذمه برجسته و کامل مرحوم آقا سید علی قاضی بود و پس از وفات استاد به امر تربیت عده ای از سوخته دلان و سالکان همت گمارده بود.
استاد دیگر ایشان، آیت الله شیخ علی اکبر اراکی بود که اسشان در موردشان فرمودند: آقای اراکی مردی فاضل، عارف، قوی و صاحب ریاضت ولی در عین حال کتوم بود و احتمال علم بر اسم اعظم الهیبر وی بود اصولاً علما وی را کمتر می شناختند و ی گمنام و ناشناخته در میان حوزه و مردم باقی ماند.
آقا سید افضل حسین هندی یکی دیگر از استادان معنوی ایشان بود که در اوقات خاصی برای زیاررت در نجف اشرف می آمد.
استاد دیگر مرحوم کشمیری از مرحوم آقا شیخ علی زاهد قمی دستور خاص تلاوت قرآن و از آقا سید عبدالغفار مازندرانی دستور ذکر یونسیه و از مرحوم شیخ محمد حسین کمپانی اصفهانی دستور قرائت زیاد سوره قدر و از شیخ ذبیح الله قوچانی دستور زیارت قبرستان وادی السلام و ذکر مخصوص آنجا را اخذ کرده بود.




مکاشفات

از آنجائی که اهل معرفت را به سبب تهذیب و صفای باطن و رفع حجب، مکاشفت و معاینات با اختیار و بی اختیار دست می دهد و مشاهدات رحمانی از چشمه فیوضات جمالی و جلالی به شهود مس رسد و معانی و حقایق برایش کشف می شود، حضرت استاد از این نعمت برخوردار بودند به حدی که قابل حصر نبود. به چند نمونه اشاره می شود:
خود می فرمود: شخصی درنجف به نام شیخ مالک بود که در ظاهر به کسوت اهل علم نبود ولی دارای بصیرت و معرفت باطنی بود روزی به من گفت: من در وادی السلام زیارت امام حسین را می خوانم تو هم با من بیا و به من اقتدا کن، من هم قبول کردم، وقتی که همزمان زیارت عاشورا می خواندیم من کربلا را به رای العین مقابل خود می دیدم
نیزمی فرمود: احضار ارواح بارها در ایران و عراق برایم اتفاق افتاده است و بیشتر اوقات آقای قاضی و پدرم را می بینم که آنها صحبت می کنند و من گوش می دهم.
و ایشان نیز قدرت استخاره خوبی داشتند که آنرا بر اثر ریاضت خاص و مراقبت ویژه ای که داشتند به دست آورده بودند و آن از طریق استاد معنوی اش آیة الله شیخ علی اکبر اراکی به او عطا شده بود.




نکته های عرفانی

قرائت ذکر یونسیه در سجده و ادامه آن تا یک سال سبب تجرد روح از جسم و اتصال به ارواح و باز شدن چشم برزخی می شود.
1- قرائت سوره (انا فتحنا لک فتحاً مبیناً) برای رفع حجابها بسیار خوب است
2- قرائت ادعیه و اذکار ماثوره همه خوب هستند ولی در دعاها از دعای یستشیر در صبح وشب و در اذکار از ذکر(یا حی یا قیوم) بیشتر استفاده می کردند.
3- تلاوت 400 مرتبه آیه نور در حرم امام رضا(ع) به نیت هدیه به امام بسیار موثر است.
4- قرائت یک حمد و یازده مرتبه سوره توحید و هدیه آن به ارواح مومنین بسار موثر است.
5- در زمان هجوم مشکلات قرائت سوره و یا ذکری به نیت هدیه به امام جواد(ع) موثر است.
6- برای حدیث نفس ذکر تهلیل بسیار موثر است.
7- با انجام و مداومت عمل(مراقبه) نفی خواطر صورت می گیرد.
8- قرائت 21 مرتبه آیة الکرسی در روز برای تقویت حافظه بسیارموثر است.
9- قرائت 21 مرتبه آیة الکرسی ذر روز برای تقویت حافظه بسیار موثر است.
و نیز نکته های دیگر که این تعدادی که ذکر شد مقداری از آنها بود.




غروب خورشيدي ديگر

استاد قريب 10 سال کسالت داشتند و چند بار هم سکته کرده بودند.
آخر الامر ين چراغ هديت در اواخر ماه مبارک رمضان1419در قم سکته مي کنند، دوستان يشان را به بيمارستان شرکت نفت تهران انتقال مي دهند و حدود 3 ماه در بيهوشي بودند تا ينکه در روز چهار شنبه 18 فروردين 1378در سن 74سالگي به لقا الله شتافت.
بعد از تغسيل و تکفين جنازه شريفش، حضرت ية الله بهجت بر جنازه اش نماز گزاردند و در قسمت بالا سر حرم حضرت معصومه(س) جنب قبر ديگر تلميذ آقا سيد علي قاضي يعني علامه سيد محمد حسين طباطبيي دفن نمودند.


+ نوشته شده در  جمعه سی و یکم شهریور 1385ساعت 4:15  توسط هادی باباجانی  |